6018
Wioletta Stefaniak
Z te strony Wioletta 57 latka z uporem na sprawności. Na co dzień jako psychoterapeutka pomagam innym radzić sobie z trudnościami i odnajdywaniem siły oraz zasobów w niełatwych chwilach. Obecnie sama mierzę się ze stwardnieniem rozsianym (SM).
Mimo choroby staram się nie rezygnować z aktywnego życia. Nadal pracuję i wspieram innych, a jedną z moich największych pasji pozostają góry, szczególnie Tatry. Długie wędrówki z kijkami trekkingowymi dają mi radość, energię i motywację do dalszego działania. To właśnie na górskich szlakach najlepiej się relaksuje i nabieram sił do stawiania czoła codziennym trudnościom.
Chciałabym móc jeszcze przez wiele lat podziwiać tatrzańskie szczyty i zdobywać kolejne kilometry szlaków.
Niestety, dotychczasowe leczenie nie przyniosło oczekiwanych rezultatów. Lekarze zakwalifikowali mnie do kolejnego etapu terapii – leczenia kladrybiną. Zanim będę mogła je rozpocząć, czeka mnie około 9 miesięcy leczenia przeciwgruźliczego. Jest ono niezbędne, aby bezpiecznie przygotować mnie do właściwej terapii i zapobiec rozwojowi choroby.
Obecnie, mimo orzeczonej niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym, moja sprawność pozwala mi samodzielnie funkcjonować i pracować. Chciałabym jak najdłużej ją utrzymać. Przede mną jednak wymagający czas, ponieważ podczas leczenia przeciwgruźliczego przyjmuję słabszy lek na SM. To szczególnie ważny okres, w którym regularna rehabilitacja oraz ruch i odpowiednia suplementacja pomogą mi chronić sprawność i ograniczyć ryzyko pogorszenia stanu zdrowia. Zachowanie jej jest niezwykle istotne również dlatego, że znaczne pogorszenie sprawności może utrudnić mi lub wręcz uniemożliwić rozpoczęcie planowanej terapii SM. Rehabilitacja będzie mi potrzebna także po wdrożeniu nowego leku– samo leczenie farmakologiczne nie jest wystarczające, by utrzymać dobrą kondycję i samodzielność.
Dlatego zwracam się do Was z prośbą o przekazanie 1,5% podatku na moją rehabilitację. Koszty regularnej, specjalistycznej fizjoterapii są znaczne, a Wasze wsparcie pomoże mi zadbać o sprawność i lepiej przejść przez kolejne etapy leczenia.
Każda przekazana złotówka to pomoc w walce o sprawność i samodzielność, możliwość dalszej pracy zawodowe i szansa na kolejne kilometry ukochanych górskich szlaków. Chciałabym, aby Tatry jeszcze długo były częścią mojego życia – nie tylko pięknym wspomnieniem, ale przede wszystkim miejscem, do którego mogę wracać.
Dziękuję z całego serca za każdą formę wsparcia! ˇ£³