Witam! Jestem Hania i mam 49 lat. W 2023 roku moje życie zmieniło się diametralnie - usłyszałam diagnozę: stwardnienie rozsiane.

Nazywam się Krzysztof Owczarzak. I choruję na stwardnienie rozsiane.

Cześć! Od 2019 roku choruję na stwardnienie rozsiane, ale w moim procesie diagnostycznym tyle poszło nie tak, że oficjalnie diagnozę otrzymałam w 2023 roku. Trudno mi w to uwierzyć, ale choruje już 7 lat!

Mam na imię Wiola. W 2024 roku zdiagnozowano u mnie stwardnienie rozsiane. Choroba zabrała mi nie tylko sprawność, ale też radość z życia. Oprócz codziennych dolegliwości związanych z chorobą, zmagam się z depresją i silną anemią.

Jestem Anita, Mam 28 lat, jestem mamą dwójki maluchów i od kilku lat choruję na SM, czyli stwardnienie rozsiane.

Dzień dobry. Mam na imię Beata. Stwardnienie rozsiane zostało u mnie zdiagnozowane w 2008 roku. Za mną kilka małych, ale i też kilka poważniejszych rzutów, kilka zmian leków i terapii oraz wiele godzin rehabilitacji.

Mam na imię Dominika Kaczmarek. Mam 37 lat i doznałam udaru niedokrwiennego rdzenia kręgowego.

Mam na imię Beata. Choruję na stwardnienie rozsiane (SM). SM jest nieuleczalne.

Cześć! Mam na imię Mariola. Od 25 lat choruję na stwardnienie rozsiane. Za mną lata rzutów, prób klinicznych, zmienianych terapii i ciężkiej codziennej rehabilitacji. Bywało bardzo trudno, czasem brakowało sił, ale wciąż walczę o sprawność i samodzielność. Choroba wiele mi odebrała, ale nie odebrała nadziei.