Jestem Anita, Mam 28 lat, jestem mamą dwójki maluchów i od kilku lat choruję na SM, czyli stwardnienie rozsiane.

Dzień dobry. Mam na imię Beata. Stwardnienie rozsiane zostało u mnie zdiagnozowane w 2008 roku. Za mną kilka małych, ale i też kilka poważniejszych rzutów, kilka zmian leków i terapii oraz wiele godzin rehabilitacji.

Mam na imię Dominika Kaczmarek. Mam 37 lat i doznałam udaru niedokrwiennego rdzenia kręgowego.

Mam na imię Beata. Choruję na stwardnienie rozsiane (SM). SM jest nieuleczalne.

Cześć! Mam na imię Mariola. Od 25 lat choruję na stwardnienie rozsiane. Za mną lata rzutów, prób klinicznych, zmienianych terapii i ciężkiej codziennej rehabilitacji. Bywało bardzo trudno, czasem brakowało sił, ale wciąż walczę o sprawność i samodzielność. Choroba wiele mi odebrała, ale nie odebrała nadziei.

Witam!🙂Od kilku lat choruję na stwardnienie rozsiane pierwotnie postępujące.

Mam na imię Julia, mam 25 lat. Rok temu zdiagnozowano u mnie mikroskopowe zapalenie jelita grubego w postaci limfocytarnej – przewlekłą chorobę zapalną, która znacząco wpłynęła na moje codzienne życie.

Mam na imię Robert. W 2021 r. w wieku 54 lat przeszedłem rozległy niedokrwienny udar mózgu. Straciłem władzę nad lewą stroną ciała. Przeszedłem operację udrożnienia tętnicy szyjnej. Do tego doszła padaczka poudarowa i depresja.

Dobro, Szczęście i Miłość mnoży się, kiedy się nimi dzieli. Wierzę, że choroba nie musi definiować całego życia. Ale niestety – generuje koszty, których nie da się ominąć. Na cukrzycę zachorowałam w 1993 roku. To były inne czasy – wyparzanie strzykawek, glukometry wielkości cegły, brak nowoczesnych technologii. Od dziecka musiałam być silna i dzielna. Codziennie.