SM zdiagnozowano mi w 2003 i leczono interferonem, z czym bardzo źle sobie radziłam. Pracowałam jako nauczycielka łaciny, dopóki mogłam, co było moją radością.

Nazywam się Anna Chabiera, od sierpnia 2025 roku mam zdiagnozowane stwardnienie rozsiane. Prawdopodobnie jednak chorowałam już dużo wcześniej. Diagnoza pokrzyżowała mi plany karierowe i obecnie mój priorytet to utrzymanie sprawności i samodzielności na możliwie najwyższym poziomie.

Jestem chory. Mam stwardnienie rozsiane. Jest mi bardzo ciężko żyć.

Jestem Katarzyna , choruję na stwardnienie rozsiane rzutowo remisyjne .

Mam 2,5 roku i urodziłam się z zamkniętym rozszczepem kręgosłupa. Dzięki rehabilitacji udało mi się zacząć chodzić, biegać i tańczyć.

Mam na imię Teresa, od 14 lat zmagam się z chorobą Huntingtona, która z dnia na dzień odbiera mi wszystko. Obecnie nie mówię, jestem przykuta do łóżka, opiekuje się mną mąż, karmiąc przez PEG i wykonując wszystkie czynności higieniczne.

Od dziecka zmagam się z chorobą genetyczną hipochondroplazją. Cierpię na postępującą mielopatię kręgosłupa z częściowym uszkodzeniem rdzenia na poziomie odcinka szyjnego.

84-latka z Kalisza, na RZS choruję od 40 lat.

Mam na imię Jerzy, jestem po udarze i choruję na Parkinsona. Miesiąc temu po upadku konieczna była operacja biodra i wszczepienie endoprotezy. Od tego czasu mój stan zdrowia znacznie się pogorszył i wymaga stałej opieki.