Nazywam się Walentyna, choruje na SM, zależy mi na ciągłej rehabilitacji.

Alan, 10 lat, to wesoły chłopiec w spektrum autyzmu, który z radością odkrywa świat dźwięków dzwonów. Na co dzień zmaga się z trudnościami w relacjach społecznych oraz depresją dziecięcą. Regularne terapie i leczenie psychiatryczne są dla niego bardzo ważnym wsparciem.

Zaraz po ukończeniu 30 lat otrzymałam diagnozę - Zespół Devica. Jest to choroba neurologiczna o agresywnym przebiegu, która zaatakowała moje nerwy wzrokowe i rdzeń kręgowy. Mam nieodwracalne uszkodzenie nerwów wzrokowych obu oczu, liczne i rozległe zmiany w rdzeniu kręgowym, które powodują ból i problemy w codziennym funkcjonowaniu. Dodatkowo rozszerzona diagnostyka ujawniła kolejne schorzenie - wadę serca znacznego stopnia.

Mam na imię Krysia. Jestem seniorką, która przez całe życie kochała ruch i pracę własnych rąk. Moją największą pasją, wytchnieniem i sposobem na życie od zawsze było rękodzieło. Kocham szyć, haftować i tworzyć na szydełku. W każdą wykonaną rzecz wkładałam serce i precyzję. Niestety, od pewnego czasu moja codzienność wygląda zupełnie inaczej, a dłonie, które kiedyś tworzyły cuda, dziś stają się moim największym więzieniem.

W przeddzień Wigilii 2024 roku Szymon uległ wypadkowi, w którym odniósł mnóstwo obrażeń wewnętrznych, a przede wszystkim poważnego urazu głowy. Wraca do zdrowia w prywatnym ośrodku rehabilitacyjnym. Z pobytem w tym ośrodku wiążemy dużo nadziei, bo widzimy, że Szymon nawiązuje kontakt wzrokowy i okazuje emocje.

Maciek jest osobą z autyzmem sprzężonym z upośledzeniem umysłowym. Maciek, pomimo że ma skończone 18 lat, nie jest samodzielny i wymaga stałej opieki i wsparcia. W swoim świecie pomimo choroby jest osobą pogodną i pełną życia.

Mam na imię Krzysztof. Od kilku lat choruję na stwardnienie rozsiane. Aktualnie jestem w trakcie leczenia i rehabilitacji, które pomagają mi utrzymać sprawność i poprawić codzienne funkcjonowanie.

CUDA SIĘ ZDARZAJĄ I NASZA GABRYSIA JEST NA TO NAJPIĘKNIEJSZYM DOWODEM! ✨🌈💖

Mam na imię Ania, mam 41 lat. Od 2014 roku choruję na stwardnienie rozsiane. Od dwóch lat mierzę się z postacią wtórnie postępującą, która wpływa na moje codzienne funkcjonowanie.