Cześć. Mam na imię Dorota i od 1988 choruję na stwardnienie rozsiane. Powoli, ale nieubłaganie, choroba odbiera mi sprawność nóg, zaburza równowagę oraz uszkadza pamięć. Mimo to, moje motto wciąż brzmi "być samodzielną".

Choroba: Stwardnienie Rozsiane
Życiowe cele: cieszyć się każdym podarowanym mi dniem i czerpać z życia wszystko, co możliwe.
Pomoc: bardzo potrzebna!

Mam na imię Magdalena, mam 43 lata i choruje na twardzinę układową - rzadką chorobę tkanki łącznej o podłożu autoimmunologicznym. Choroba postępuje atakując kolejne organy, odbierając mi sprawność.

„Cieszmy się z małych rzeczy...
Przestańmy się spieszyć,
Zacznijmy od nowa,
od tych małych rzeczy”

Ten cytat w naszym życiu nabrał zupełnie innego znaczenia od sierpnia 2022. Od tego czasu zaczynamy wszystko od nowa.

Być samodzielną! Zachorowałam po szczepionce na Heine Medina – miałam 3 miesiące. Od tej pory masaże, ćwiczenia, buty ortopedyczne, stabilizatory to moja codzienność.

W marcu 2023r Kasia doznała wylewu podpajęczynówkowego a kilkanaście dni później udaru niedokrwiennego. Dzięki wysiłkom lekarzy udało się uratować życie i jest nadzieja na powrót do zdrowia i dzieci. Jednak potrzebna jest długotrwała i kosztowna rehabilitacja po udarowa.

Witam nazywam się Gabriela Rećko. Choruję na stwardnienie rozsiane od czerwca 2021r.

Mam na imię Magda, mam 43 lata. Od 2007 roku mam zdiagnozowane ZZSK (zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa), od 2018 chorobę Crohna, w 2019 doszło do tego SM (stwardnienie rozsiane), a w 2022 roku zdiagnozowano jeszcze u mnie endometriozę, z powodu której jestem po dość rozległej operacji.

Od 23 roku życia choruje na SM. Dwa lata temu zdiagnozowano u mnie RZS.