Mam na imię Przemek i choruję na stwardnienie rozsiane. Życie z tą chorobą nie jest łatwe ,a leczenie i rehabilitacja bywają bardzo kosztowne; jest mi to jednak niezbędne by normalnie żyć. W związku z tym, że samodzielnie ciężko jest opłacić wszystkie niezbędne zabiegi oraz pomoce, chciałbym prosić o wsparcie mojej osoby poprzez przekazanie:
* 1,5% podatku wpisując w tytule: '' Bławut 4366",
*lub przekazując darowiznę.
Bardzo dziękuję za każdą okazaną pomoc :)

Nazywam się Tomek i mieszkam w Tychach.

Cześć, mam na imię Urszula. Od 2018 roku mam diagnozę stwardnienia rozsianego, ale pierwsze objawy miałam w 2011. Jestem mamą, pasjonatką gór i aktywności sportowej, a SM po woli wpływa na moje funkcjonowanie.

Witajcie, nazywam się Wiktoria. Urodziłam się z zespołem wad wrodzonych. Mam głęboki niedosłuch ucha lewego i umiarkowany ucha prawego. Choruję na ataksję móżdżkową. Mam wadę serduszka i wadę wzroku.

Nazywam się Asia. Otrzymanie diagnozy było dla mnie ogromnym ciosem. Dzięki wsparciu wielu osób mogę nadal normalnie funkcjonować.

Cześć, mam na imię Ania. Choruję na dystrofie mięśniową ( zanik mięśni), którą zdiagnozowano u mnie jak miałam 15 lat. Codziennie walczę o to, aby jak najdłużej poruszać się o własnych siłach. W domu jeszcze jakoś funkcjonuję, lecz poza domem muszę już poruszać się na wózku. Wsparcie, które otrzymam pomoże mi w dalszej walce o moją sprawność. Bo sprawność to szczęście moje i mojej rodziny.

Cześć, mam na imię Irena. Choruję na stwardnienie rozsiane, które zdiagnozowano u mnie w 2015 roku. Staram się jeszcze poruszać o własnych siłach. Każdego dnia walczę o to, aby zachować jak największą sprawność. Twoje wsparcie, które wykorzystam na rehabilitację pomoże mi dłużej utrzymać samodzielność. Dziękuję Ci za pomoc.

Nazywam się Artur Klimek (56lat)- żonaty z dwójką dzieci i jestem chory na bardzo rzadką, nieuleczalną chorobę genetyczną SBMA- Opuszkowo-rdzeniowy zanik mięśni (choroba Kennedy"ego), potwierdzoną diagnostycznie w 10/2019 roku. Niestety choroba ta bardzo szybko postępuje i na którą obecnie nie ma żadnego lekarstwa,
oprócz szeroko pojętej rehabilitacji, która spowalnia postęp choroby i którą staram się realizować jak najczęściej.

Mam na imię Beata. Witam wszystkich .Nadzieje umiera ostatnia, dlatego wierzę, że kiedyś będę zdrowa, czego życzę każdemu Pozdrawiam.