Mam na imię Krzysztof. Od kilku lat choruję na stwardnienie rozsiane. Aktualnie jestem w trakcie leczenia i rehabilitacji, które pomagają mi utrzymać sprawność i poprawić codzienne funkcjonowanie.

CUDA SIĘ ZDARZAJĄ I NASZA GABRYSIA JEST NA TO NAJPIĘKNIEJSZYM DOWODEM! ✨🌈💖

Mam na imię Ania, mam 41 lat. Od 2014 roku choruję na stwardnienie rozsiane. Od dwóch lat mierzę się z postacią wtórnie postępującą, która wpływa na moje codzienne funkcjonowanie.

Siła w walce z chorobą – pomóż mi utrzymać sprawność i pasję do życia!

Cześć!
Nazywam się Dagmara i choć na co dzień moją pasją jest praca handlowca, w której odnoszę sukcesy, to moją największą życiową batalią jest walka ze stwardnieniem rozsianym (SM).

Dzień dobry, Piotr lat 56, choruję na stwardnienie rozsiane ponad 20 lat.

Witajcie, Mam na imię Magdalena, mam 39 lat a od 26 choruję na endometriozę, o czym dowiedziałam się z początkiem grudnia 2025 r., ponieważ kiedy jako nastolatka chodziłam do lekarzy z dolegliwościami silnie bólowymi, omdleniami i krwotocznymi miesiączkami zdiagnozowano u mnie zespół policystycznych jajników - jak już wiem teraz, mylnie!!!!!!! Konsekwencje tej sytuacji są tragiczne w skutkach. Teraz wiem, że czeka mnie ciężka operacja z usuwaniem przerzutów tkanki endometrium wewnątrz jamy brzusznej. Leczenie operacyjne nie jest tanie, a specjalistów w dziedzinie endometriozy nie ma zbyt wielu.

Mam na imię Robert i od 6 lat choruję na SM. Choroba z każdym dniem postępuje, odbierając mi zdrowie, sprawność fizyczną i chęć do życia, sprawiając przy tym ogromny ból. Ciągła rehabilitacja jest moją nadzieją na zachowanie jak najdłużej w miarę dobrej sprawności, jednak jest ona kosztowna.

Nazywam się Agnieszka. Mam 39 lat jestem z woj mazowieckiego.

Mam na imię Marysia. W listopadzie 2025, w wieku 27 lat, zdiagnozowano u mnie stwardnienie rozsiane w postaci rzutowo-remisyjnej. Pomimo szokującej diagnozy, staram się kontynuować normalne życie i myśleć pozytywnie.