Stwardnienie rozsiane - choroba, która pierwszy raz, poprzez ciężkie objawy, dała o sobie znać już w 2014 r. Zbyt późna diagnoza oraz bagatelizowanie objawów przez lekarzy spowodowały znaczny rozwój choroby. Z powodu silnych reakcji alergicznych oraz nietolerancji leku terapia została zmieniona.

Mam na imię Sławomir. Zdiagnozowano u mnie stwardnienie zanikowe boczne -SLA. Jest to nieuleczalna i postępująca choroba neuronu ruchowego.
Tracę możliwość samodzielnego wykonywania codziennych czynności. Obecnie poruszam się na wózku. Twoje wsparcie umożliwi mi rehabilitację oraz zakup
sprzętu, który choć trochę poprawi jakość mojego życia, a moim bliskim ułatwi opiekę nade mną.
Serdecznie dziękuję za każdy przekazany datek.

Mam na imię Grzegorz. Mam 44 lata.

Nazywam się Patryk Wojasiński. Choruję na rzutowo-remisyjną formę stwardnienia rozsianego.

SM mam już od 16 lat. Mimo to pracuję, żyję i otaczam się dobrymi ludźmi. Nie poddaję się.

Cześć jestem Dorota- ambitna , zaradna 3 lata temu stwierdzono u mnie SM, co w przenośni i dosłownie powaliło i powala mnie z nóg...

Nazywam się Izabela Kubiesa.

Diagnozę stwardnienia rozsianego otrzymałam w 2022. Zebrane środki przeznaczam na rehabilitację i leki. Zależy mi na tym, aby jak najdłużej zachować sprawność.

Cześć, mam na imię Mariusz i mam 42 lata. Jestem pozytywnym facetem, który choruje na mniej pozytywne stwardnienia rozsiane. Nie poddaję się, dlatego pomimo wózka, na którym się poruszam od kilku lat, jestem zupełnie samodzielny i pełen życia.