Nazywam się Agnieszka. Mam 39 lat jestem z woj mazowieckiego.

Mam na imię Marysia. W listopadzie 2025, w wieku 27 lat, zdiagnozowano u mnie stwardnienie rozsiane w postaci rzutowo-remisyjnej. Pomimo szokującej diagnozy, staram się kontynuować normalne życie i myśleć pozytywnie.

Dzień dobry, Grzegorz lat 39 choruję na stwardnienie rozsiane SM od 2020r.

Choruję od lutego 2018 roku. Choroba trwałe uszkodziła moje nerwy wzrokowe oraz płat potyliczny, przez co "mój świat jest za mgłą".

Mam na imię Halina, choruję na wiele chorób ,które bardzo utrudniają mi życie i normalne funkcjonowanie. Mieszkam sama, nie mam rodziny i boję się dalszego postępu chorób, gdyż są one nieuleczalne. Wydatki na leki, rehabilitację ,wizyty i badania prywatne stanowią ogromny uszczerbek w moim budżecie. Nie mam znikąd pomocy.

Mam na imię Ewa. Jestem OzN z SM i od urodzenia mieszkam w Krakowie. Lubię angielski, psychologię i swoją kotkę.

Nasz ukochany syn Dominik choruje na rzadką mutację genu CTNNB1 - wpływa to na jego rozwój ruchowy i ogólne
funkcjonowanie, przez co wymaga stałej opieki specjalistów. Dominik jest pod stałą kontrolą lekarzy, potrzebuje regularnych badań diagnostycznych oraz intensywnej, długoterminowej rehabilitacji. Systematyczna terapia daje mu szansę na poprawę sprawności i jakąkolwiek samodzielność w przyszłości.

Mam na imię Ania i jestem studentką stosunków międzynarodowych. Od kilku lat zmagam się z przewlekłymi dolegliwościami, których przyczyna przez długi czas pozostawała niejasna. Dopiero we wrześniu 2025 roku udało mi się uzyskać diagnozę, że za przewlekłym bólem stoi endometrioza oraz współistniejące problemy jelitowo-żołądkowe.

Mam na imię Jacek i jeszcze niedawno moje życie wyglądało zupełnie inaczej… kilka tygodni temu byłem zdrowym, sprawnym, silnym i ciężko pracującym mężczyzną. W ciągu 5 tygodniu przeszedłem 3 poważne operacje, z czego ostatnia zakończyła się długim pobytem na oddziale intensywnej terapii, gdzie lekarze przez 10 dni walczyli intensywnie o moje życie. Diagnoza: zrostowa choroba jelit, usunięto mi znaczną część jelita cienkiego i w tej chwili mój organizm nie przyswaja normalnie pokarmu. Szansą na życie i zdrowie, a w perspektywie powrót do pracy i w miarę "normalnego" jest przyjmowanie drogich leków i żywienie tzw. "przemysłowe", odżywki, preparaty wspomagające oraz rehabilitacja.